جنبش آزادگان در تبعید در واکنش به وضعیت دردناک «نوریه»، دختر نوجوان افغانستانی که به دلیل فقر شدید و نیاز به تأمین نان خانواده ناچار به پوشیدن لباس پسرانه شده بود، برنامه‌ای اعتراضی برگزار کرد.
در این گردهمایی اعتراضی، زنان معترض با اجرای یک نمایش‌نامه نمادین، روایت زندگی نوریه را بازآفرینی کردند تا صدای او و هزاران دختر و زن محروم دیگر در افغانستان را به گوش جهان برسانند. نوریه، دختری حدود ۱۳ ساله از ولایت غور (یا هلمند طبق برخی گزارش‌ها)، پس از مرگ پدرش برای جلوگیری از گرسنگی خانواده، موهایش را کوتاه کرد، لباس پسرانه پوشید و با نام مستعار «نور احمد» در یک رستوران کار می‌کرد. او سه سال در این شرایط زندگی کرد تا اینکه توسط نیروهای طالبان بازداشت شد و ویدئوی اعتراف‌گیری اجباری‌اش منتشر گردید.
برگزارکنندگان این برنامه تأکید کردند که هدف اصلی، مبارزه با بی‌عدالتی جنسیتی، ایستادگی در برابر سرکوب سیستماتیک زنان در افغانستان و بازتاب صدای کسانی است که تحت حاکمیت طالبان توان اعتراض و بلند کردن صدای خود را ندارند.
یکی از حاضران در مراسم گفت: «نوریه نماد هزاران دختری است که به دلیل محرومیت از آموزش، کار و آزادی‌های پایه‌ای، مجبور به پنهان کردن هویت واقعی خود می‌شوند. ما در تبعید نمی‌توانیم ساکت بمانیم.»
در بخشی از اعلامیه جنبش آزادگان در تبعید آمده است که این حرکت تلاشی برای جلب توجه جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری به وضعیت زنان افغانستان است. معترضان خواستار حمایت جدی بین‌المللی شدند تا هیچ زنی به دلیل جنسیت خود مجبور به تحمل تبعیض، فقر و محرومیت نشود.
این برنامه با حمایت نهادهای بین‌المللی از جمله سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) و دفتر سحر (PCM) برگزار شد و شماری از مقام‌های این نهادها نیز در آن حضور داشتند.
داستان نوریه در هفته‌های اخیر بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های اجتماعی و شبکه‌های خبری یافته و به نمادی از عمق بحران انسانی و جنسیتی در افغانستان تحت کنترل طالبان تبدیل شده است. فعالان حقوق زنان تأکید دارند که این موارد استثنا نیستند، بلکه نتیجه مستقیم سیاست‌های زن‌ستیزانه‌ای است که دختران را از حق کار، آموزش و حتی حضور آزادانه در جامعه محروم کرده است.
جنبش آزادگان در تبعید اعلام کرده که به اقدامات اعتراضی خود در حمایت از زنان و دختران افغانستان ادامه خواهد داد تا صدای سرکوب‌شدگان در تبعید طنین‌انداز شود.