دختران جوان که پنج سال قبل در صنف هفتم بود، ۱۴ سال داشت. امروز ۱۹ ساله شدند و دیگر نمی‌تواند به صنف هشتم بروند.

فعالان حقوق بشر می‌گویند که این نسل آینده افغانستان است که توسط طالبان بی‌سواد ماندند پنج سال از زندگی این دختران در حسرت یک کتاب گذشت. پنج سال از آرزوی شان برای نشستن پشت نیمکت مکتب ها محروم ماندن.

فعالان حقوق بشر تاکید دارند که سال تعلیمی جدید آغاز شد، اما برای میلیون‌ها دختر افغان، مدرسه همچنان تعطیل است.

از سوی دیگر طالبان می‌گویند مکتب دختران را بسته‌اند تا "از فحشا جلوگیری کنند"! اما به باور اعضای جنبش های زنان افغانستان حقیقت این است که آنها از علم می‌ترسند، از آگاهی می‌هراسند، از زن بیدار و روشنفکر واهمه دارند.

رهبران این جنبش در اعلامیه های اعتراضی شان گفته اند که نسلی که امروز در جهل و تاریکی رشد می‌کند، فردا چه خواهد شد؟ دخترانی که آرزوی پزشک و مهندس و معلم شدن در سر داشتند، امروز در خانه‌ها زندانی شده‌اند.
پنج سال ایت که مکاتب دخترانه بالاتر از صنف ششم توسط فرمان رهبر طالبان در افغانستان به روی آنان بسته شده است همچنان تمام مراکز آموزشی به روی زنان به گونه های مختلف مسدود شده و هیچ دختر و زن جوان نمی‌توانند به این مراکز ها اشتراک کنند.