تفاهم‌نامه ۱۴ ماده‌ای ایران و آمریکا؛ چه موضوعاتی در دستور کار قرار دارد؟

کابل تایمز نیوز | بین‌المللی

رسانه‌ها مدعی شده‌اند که متن کامل یک تفاهم‌نامه ۱۴ ماده‌ای میان ایران و ایالات متحده را به دست آورده و منتشر کرده‌اند؛ سندی که گفته می‌شود شامل موضوعاتی چون توقف درگیری‌ها در منطقه، کاهش و تعلیق بخشی از تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌های مسدودشده ایران، آغاز مذاکرات هسته‌ای و خارج شدن پرونده موشکی ایران از دستور کار گفت‌وگوها است.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، مهم‌ترین مفاد این تفاهم‌نامه عبارت‌اند از:

* توقف فوری و دائمی درگیری‌ها در تمامی جبهه‌ها، از جمله لبنان؛
* تعهد آمریکا به عدم مداخله در امور داخلی ایران و احترام به حاکمیت این کشور؛
* رفع کامل محاصره دریایی ظرف ۳۰ روز؛
* خروج نیروهای آمریکایی از مناطق پیرامونی ایران؛
* بازگشایی تنگه هرمز طی ۳۰ روز بر اساس ترتیبات مورد توافق طرفین؛
* تعلیق تحریم‌های مرتبط با صادرات نفت، محصولات پتروشیمی و مشتقات آن‌ها و فراهم شدن دسترسی ایران به منابع مالی خود؛
* اختصاص طرح‌های بازسازی به ارزش حداقل ۳۰۰ میلیارد دلار از سوی آمریکا و متحدانش؛
* آغاز مذاکرات ۶۰ روزه برای دستیابی به توافق نهایی در زمینه برنامه هسته‌ای و لغو تحریم‌های آمریکا و محدودیت‌های بین‌المللی؛
* تأکید ایران بر پایبندی به تعهدات خود در چارچوب معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) و عدم تولید سلاح هسته‌ای؛
* تعهد آمریکا به خودداری از افزایش نیروهای نظامی در منطقه و عدم اعمال تحریم‌های جدید در طول مذاکرات؛
* آزادسازی ۲۴ میلیارد دلار از دارایی‌های مسدودشده ایران طی دوره مذاکرات، به‌گونه‌ای که نیمی از این مبلغ پیش از آغاز مذاکرات در اختیار تهران قرار گیرد؛
* ایجاد سازوکار نظارتی برای پیگیری و اجرای مفاد توافق؛
* تصویب توافق نهایی از طریق قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد؛
* محدود شدن مذاکرات نهایی به موضوعات هسته‌ای، رفع تحریم‌ها و بازسازی اقتصادی ایران و خارج شدن پرونده موشکی ایران و حمایت از گروه‌های مقاومت از دستور کار مذاکرات.

با این حال، تاکنون هیچ‌یک از مقام‌های رسمی ایران یا آمریکا به‌طور مستقل صحت این سند را تأیید نکرده‌اند و جزئیات منتشرشده همچنان در حد گزارش‌های رسانه‌ای باقی مانده است.

در صورت تأیید این تفاهم‌نامه، آن را می‌توان یکی از مهم‌ترین تحولات دیپلماتیک سال‌های اخیر میان تهران و واشنگتن دانست؛ توافقی که می‌تواند بر وضعیت امنیتی منطقه، بازار انرژی و روند مذاکرات هسته‌ای تأثیر قابل توجهی بگذارد.