منابع کابل تایمز نیوز – کابل:
در حالی که قرار بود امروز آقای جاوید نیازی، خبرنگار و فعال رسانهای امروز شنبه در افغانستان به محکمه کشانده شود، تا لحظه تنظیم این گزارش هیچ گونه اطلاع رسانی شفاف و رسمی در مورد وضعیت جلسه، روند قضیه، محل محاکمه و سرنوشت وی در دسترس نیست.
این سکوت خبری، در کنار نبود اطلاعات معتبر، بار دیگر نشان میدهد که خبرنگاران در افغانستان در شرایط فعلی، نه تنها در معرض تهدید و فشار قرار دارند، بلکه از ابتدایی ترین حق خود یعنی حمایت و دادخواهی نهادهای مدافع رسانه نیز محروم شدهاند.
اما موضوع نگران کننده تر این است که در چنین وضعیت بحرانی، هیچ گونه اعلامیه، واکنش رسمی، صدای اعتراضی یا اقدام عملی از سوی نهادهایی که خود را “حامی خبرنگاران و رسانهها” معرفی میکنند، دیده و شنیده نشده است.
چهار نهاد فعال؛ اما خاموش٫
براساس اطلاعات موجود و منابع کابل تایمز نیوز، در حال حاضر چهار نهاد مدعی حمایت از خبرنگاران و رسانهها در افغانستان فعالیت دارند که عبارتاند از:
1. کمیته مصئونیت خبرنگاران
2. اتحادیه ژورنالیستان آزاد افغانستان
3. نهاد تازه تأسیس به نام نهاد حمایت از خبرنگاران و رسانههای افغان مربوط به آقای ویاړ
4. نهاد تازهتأسیس دیگر مربوط به آقای ذبیح سادات رئیس پیشین طلوع نیوز
این نهادها در حالی سکوت اختیار کردهاند که امروز سه تن از خبرنگاران کشور شامل جاوید نیازی، منصور نیازی و عمران دانش در معرض محاکمه قرار گرفتهاند، اما هیچگونه گزارش، اطلاعیه، تماس حقوقی یا اقدام مدنی از سوی این نهادها منتشر نشده است.
سکوت در برابر سرنوشت خبرنگار؛ ننگ بزرگ
به باور شماری از خبرنگاران و فعالان رسانهای، سکوت این نهادها در برابر قضیه جاوید نیازی، منصور نیازی و عمران دانش تنها یک کمکاری ساده نیست، بلکه نشاندهنده تسلیم شدن، بیمسئولیتی و بیاعتنایی آشکار نسبت به رسالت اصلی این نهادها در دفاع از آزادی بیان و حقوق خبرنگاران میباشد.
در کشوری که خبرنگاران هر روز با تهدید، سانسور، بازداشت، تبعید و خاموشی روبهرو اند، نهادهای مدعی حمایت باید حداقل در سطح اطلاعرسانی و صدور اعلامیه فعال باشند. اما اکنون شاهد یک وضعیت تکاندهنده هستیم:
خبرنگار در خطر است، اما نهادهای حمایتی در خواب یا در معاملهاند.
آیا این نهادها فقط برای پول و پروژه ایجاد شدهاند که هر روز یک نهاد تازه تاسیس ظهور میکند هنوز دادخواهی و کاری برای خبرنگاران انجام نداده اند؟
منابع کابل تایمز نیوز گزارش میدهند که این پرسش جدی و مشروع امروز در میان خبرنگاران افغانستان مطرح است:
آیا این نهادها فقط برای گرفتن پروژه، بودجه، کمکهای خارجی و تجارت با نام خبرنگار فعالیت دارند؟
زیرا اگر هدف این نهادها واقعا دفاع از خبرنگار باشد، در روزی که خبرنگار محاکمه میشود، نباید خاموش بمانند. خاموشی آنان این ذهنیت را تقویت میکند که بسیاری از این ساختارها تنها در زمان گرفتن پروژه و گزارشدهی به تمویل کنندگان فعالاند، اما در زمان دفاع واقعی از خبرنگاران هیچگونه حضور ندارند.
در حالی که جواز بسیاری از نهادهای حامی خبرنگاران در افغانستان لغو شده و فعالیت شان ملغا اعلام گردیده است، اکنون دو نهاد از گذشته باقی مانده و دو نهاد تازه تاسیس٫اما پرسش مهم اینجاست:
اگر همین نهادها نیز بیاثر، خاموش و منفعل باشند، پس موجودیت شان چه معنا دارد؟
دو نهاد تازه تأسیس که نام شان در میان این چهار نهاد آمده، تا امروز هیچ دستاورد مشخص، هیچ برنامه مؤثر، هیچ اقدام حقوقی و هیچ حمایت واقعی برای خبرنگاران و رسانه ها ارائه نکردهاند.
نهادهای حامی خبرنگاران باید در موارد زیر اقدام فوری و جدی انجام دهند:
اطلاع رسانی دقیق در مورد بازداشت و محاکمه خبرنگاران
حضور در جلسات محاکمه یا پیگیری حقوقی
صدور اعلامیه رسمی و ایجاد فشار رسانهای
دادخواهی در سطح ملی و بینالمللی
تماس با نهادهای حقوق بشری و رسانهای جهانی
ایجاد شبکه حمایت فوری برای خانوادههای خبرنگاران زندانی.
اما امروز در پرونده جاوید نیازی و دیگر خبرنگاران یادشده، هیچ کدام از این مسئولیتها انجام نشده است.
سؤال اصلی و دردناک خبرنگاران افغانستان این است:
تا چی وقت باید خاموش باشید؟
تا چی وقت باید در برابر سرنوشت خبرنگاران بیتفاوت بمانید؟
تا چی وقت باید نام خبرنگار وسیله تجارت و پروژه گیری شود؟
اگر این نهادها حتی توان صدور یک اعلامیه ساده را ندارند، پس چرا دفتر دارند؟ چرا تابلو دارند؟ چرا از نام خبرنگار استفاده میکنند؟
یا حمایت کنید یا دفترها را ببندید.
این گزارش بهعنوان یک هشدار جدی خطاب به تمامی نهادهای مدعی حمایت از خبرنگاران و رسانهها تأکید میکند:
اگر توان دفاع ندارید، اگر جرأت موضع گیری ندارید، اگر نمیتوانید حتی یک اعلامیه دادخواهی صادر کنید،
پس دفترهای خود را بسته کنید و بیش از این با نام خبرنگار تجارت نکنید.
این خاموشی، ننگ تاریخی است و در حافظه جامعه رسانهای افغانستان ثبت خواهد شد.
سکوت شما، چراغ سبز برای سرکوب است.
هر خبرنگاری که امروز در افغانستان تحت فشار قرار میگیرد، مسئولیت مستقیم آن بر دوش نهادهایی است که باید از او دفاع میکردند اما سکوت کردند.
سکوت شما، چراغ سبز برای سرکوب است.
سکوت شما، ادامه زندان و فشار است.
سکوت شما، خیانت به آزادی بیان است.
پرونده آقای جاوید نیازی٫تنها یک پرونده نیست، بلکه نماد وضعیت تلخ خبرنگاری در افغانستان است. امروز جاوید نیازی محاکمه میشود، فردا خبرنگار دیگری.
اگر نهادهای حمایتی در چنین روزهایی خاموش بمانند، دیگر حق ندارند خود را مدافع خبرنگار بنامند.
منابع کابل تایمز نیوز تأکید میکنند که نهادهای یادشده باید فوراً:
درباره قضیه جاوید نیازی اطلاعرسانی کنند.
اعلامیه رسمی دادخواهی صادر نمایند.
روند محاکمه را تعقیب و مستندسازی کنند
موضع واضح خود را در برابر سرکوب رسانهها اعلام کنند.
در غیر آن، موجودیت این نهادها فقط یک نمایش و یک تجارت با نام خبرنگار محسوب خواهد شد.
شرم و ننگ است که خبرنگار در زندان باشد و نهاد حامی خبرنگار خاموش بماند.
سکوت شرمآور نهادهای حامی خبرنگاران در افغانستان در برابر محاکمه جاوید نیازی
