*چرا جنگ ایران و آمریکا وارد فاز فرسایشی شده است؟ | بنبست فشار و ضرورت بازگشت به دیپلماسی*
با ادامه تنشها میان تهران و واشنگتن، راهبرد آمریکا برای وادار کردن ایران به پذیرش خواستههایش، تاکنون به نتیجه نرسیده است. سیاستی که بر پایه تحریم، فشار اقتصادی و تهدید نظامی شکل گرفت، نهتنها موجب تغییر اساسی در مواضع تهران نشده، بلکه خطر گسترش بحران در منطقه را نیز افزایش داده است.
آمریکا تصور میکرد تشدید فشارها میتواند ایران را در پروندههای هستهای، مو.شکی و منطقهای به عقبنشینی وادار کند، اما شرایط میدانی نشان میدهد تهران همچنان بر خطوط اصلی خود تأکید دارد و حاضر نیست تحت فشار مستقیم، وارد توافقی گسترده شود.
همزمان، ادامه درگیریها هزینههای سنگینی برای اقتصاد جهانی ایجاد کرده است. نگرانی درباره امنیت انرژی، تهدید تردد کشتیها در خلیج فارس و افزایش بهای نفت و گاز، بازارهای جهانی را در وضعیت شکنندهای قرار داده و احتمال رکود اقتصادی را افزایش داده است.
مشکل اصلی سیاست واشنگتن، نبود توازن میان فشار و دیپلماسی است. از نگاه آنها، تمرکز بیش از حد بر ابزارهای تنبیهی، بدون ارائه چشماندازی روشن برای توافق، باعث شده بحران وارد مرحلهای فرسایشی شود؛ مرحلهای که در آن هیچیک از طرفین به پیروزی قاطع دست پیدا نمیکنند.
بر همین اساس، بخشی از محافل سیاسی غرب بر این باورند که واقعبینانهترین گزینه در شرایط فعلی، حرکت به سمت توافقی محدود برای مهار بحران است؛ توافقی که بتواند از گسترش جنگ جلوگیری کند، امنیت تنگه هرمز را حفظ کرده و زمینه را برای بازگشت تدریجی به مسیر مذاکرات فراهم سازد.
گزارش؛ نرگس حسین زاده خبرنگار ایرانی٫
*چرا جنگ ایران و آمریکا وارد فاز فرسایشی شده است؟ | بنبست فشار و ضرورت بازگشت به دیپلماسی*