آغاز سال تعلیمی ۱۴۰۵، محرومیت دختران از آموزش بالاتر از صنف ششم برای پنجمین سال پیاپی ادامه یافت. این محدودیت، میلیون‌ها دختر را از حق اساسی‌شان محروم کرده و پیامدهای سنگینی چون افزایش فقر، گسترش نابرابری، ازدواج‌های زودهنگام و کاهش نقش زنان در جامعه را به دنبال دارد.
حذف نیمی از جمعیت از نظام آموزشی، نه‌تنها آینده یک نسل را تضعیف می‌کند، بلکه مسیر توسعه و بازسازی کشور را نیز با بحران جدی روبه‌رو می‌سازد. کمبود کارکنان صحی زن و محرومیت زنان از خدمات درمانی مناسب، جان هزاران انسان را در معرض خطر قرار می‌دهد.
ما از جامعه جهانی می‌خواهیم صدای زنان افغانستان را بشنود، از حق آموزش و حقوق اساسی ما حمایت کند و در برابر این بی‌عدالتی در کنار ما بایستد.
اعضای شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان