« پس از شکست ارتش سرخ اتحاد شوروی در افغانستان، توهم بزرگی در سياست کلان پاكستان در جهت ايفای نقش يك قدرت منطقوی پدید آمد که به اساس آن پاكستانی ها بدين باورند، كه ايجاد يك افغانستان تحت الحمايه، می تواند منافع ذیل را برای آنها در بر داشته باشد؛
• پيدا كردن عمق استراتيژيك در مقابله با هند،
• دسترسی به منابع دست نخورده افغانستان،
• استفاده از افغانستان به حيث يك پايگاه در جهت پخش نفوذ خويش در آسياي ميانه،
• دسترسي به يك راه مواصلاتی بی قید و شرط به آسياي ميانه، و
• از بين بردن معضلهٔ خط مرزی ديورند.( نوارمرز مشترک بین پاکستان و افغانستان).

او در جای دیگر می‌گوید:
... ملت پاكستان برادر ماست، فرهنگ مشترك داريم و روابطی در طول تاريخ داشته ايم.
ما به هيچ صورت در فكر كشمكش هاي بيهوده نيستيم و نمي خواهيم در منطقه بحران ايجاد كنيم.
من بازهم تاكيد مي كنم كه تا پاكستان در استراتژی خود تغيير نياورد؛ هركس هر تحليلي كه غير از اين داشته باشد، به اشتباه رفته است.
... پاكستان در مقابله با هند به زعم خودش با بلند پروازي هايی كه جنرالان نظامي آن دارد؛ چيزي بالاتر از دوستي از ما (افغانستان) توقع دارند.
اگر در خواست پاكستان تنها دوستی ملت افغانستان مي بود، اصلاً مشکلی وجود نمی‌داشت.
... عقیده من در مورد سياست پاكستان روشن است هر كشوری حق دارد تا منافع خود را در سطح ملی و بين المللی جستجو نمايد، ولي متأسفانه پاكستان به عنوان يك حكومت اسلامی همسایه، براي تطبيق استراتيژي خود در افغانستان از ظالمانه ترين شيوه ها استفاده نموده طوريكه تاريخ نظير آن را كمتر ديده است.*»

اما متاسفانه این دیدگاه‌ها و موقف‌های مسوولانهٔ او در میان مردمان بخش‌هایی از کشور نا شنیده ماند زیرا که پاکستان این مهارت و ظرفیت را همیشه داشته است که در بزنگاه‌های تاریخ؛ منافع گروه‌های سیاسی قومی مذهبی افغانستان را در راستای منافع راهبردی خودش علیه یکدیگر قرار دهد و بشوراند.

بی‌گمان، تا زمانی که دولتداران و فرمانروایان افغانستان از فرهنگ‌سیاسی سلبی، حذفگرا و تک بعُدیی مبتنی بر ناسیونالیسم قومی در امر زمامداری مُلک و مملکت برخوردار باشند این فرصت را در اختیار زمامداران پاکستان قرار می‌دهند تا بخوبی بتوانند نحله‌های سیاسی‌قومی کشور را حاکم و محکوم بسازند و علیه یکدیگر بشورانند.
این رویکرد سیاسی نا میمون از دهه ۷۰ سده بیستم پس از پیروزی کودتای جمهوری شهید سردار داود(۱۹۷۳م) کماکان وارد میدان قدرت سیاسی افغانستان شده است.

توریالی غیاثی: نماینده قهرمان ملی احمد شاه مسعود در ایران