بحران خاموش زنان افغانستان؛ افزایش نگرانی‌ها از سلامت روان و خودکشی
پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، زنان و دختران افغانستان با مجموعه‌ای از محدودیت‌های اجتماعی، اقتصادی و آموزشی روبه‌رو هستند؛ شرایطی که به گفته نهادهای بین‌المللی، فشار روانی و انزوای اجتماعی آنان را افزایش داده است.
در این میان، افکار و اقدام به خودکشی از نگرانی‌های جدی است؛ هرچند به دلیل نبود آمار ملی شفاف، تعیین رقم دقیق خودکشی زنان افغانستان در سال‌های اخیر ممکن نیست.
بر اساس داده‌های سازمان جهانی بهداشت، نرخ مرگ ناشی از خودکشی در میان زنان افغانستان در سال ۲۰۲۱ حدود ۲.۴ مورد در هر ۱۰۰ هزار زن برآورد شده است.
همچنین در یک بررسی سازمان ملل در سال ۲۰۲۳، ۸ درصد پاسخ‌دهندگان گفتند دست‌کم یک زن یا دختر را می‌شناسند که اقدام به خودکشی کرده است. این رقم به معنای آن نیست که ۸ درصد زنان افغانستان اقدام به خودکشی کرده‌اند.
از سوی دیگر، در ارزیابی UN Women در سال ۲۰۲۵، ۷۵ درصد از بیش از دو هزار زن مورد بررسی، سلامت روان خود را «بد» یا «بسیار بد» توصیف کرده‌اند.
محرومیت از آموزش، محدودیت اشتغال، خشونت خانوادگی، ازدواج اجباری، فقر و از دست رفتن چشم‌انداز آینده از جمله عواملی هستند که می‌توانند فشار روانی بر زنان و دختران را تشدید کنند.
با این حال، نبود یک سیستم ملی شفاف برای ثبت موارد خودکشی، مانع ارائه آمار دقیق و به‌روز شده است.
آنچه روشن است، گستردگی بحران سلامت روان زنان افغانستان است؛ بحرانی که تنها یک مسئله پزشکی نیست، بلکه با حقوق زنان، آموزش، اقتصاد، خشونت و آزادی‌های اجتماعی پیوند مستقیم دارد.
گزارش: شاه‌پور نایب‌زاده | کابل تایمز نیوز
بحران خاموش زنان افغانستان؛ افزایش نگرانی‌ها از سلامت روان و خودکشی
